Celebracja „Bóg – Ojciec, co daje miłość”
Apel Maryjny
Pieśń.
Adoracja
Wystawienie Najświętszego Sakramentu.
Czytanie
(1 J 4,7.11-19) Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Umiłowania, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas, i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha. My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełna ufność w dzień sądu, ponieważ tak, jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości. Miłujemy Boga, ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował.
Chwila medytacji nad usłyszanym słowem.
p: Maryjo, wsłuchana w Słowo Pana, pełna dobroci wobec swoich sług, otwarta na działanie Ducha Świętego, posłuszna Jego słowu, wstawiaj się za nami u Syna.
Pieśń.
l: Niepokalana – nie było dotąd w historii ludzi tak oddanej Bogu istoty. Cokolwiek czyniła Maryja, pełna miłości i zaufania, czyniła zawsze w odniesieniu do Jahwe - Boga Żywego. Kiedy porodziła Jezusa – okazała Mu do końca najwyższą wierność, pozostając przez Ducha Świętego całkowicie zanurzoną w życiu swojego Syna. Jako Matka wszystkich ludzi – dziś promieniuje swoją pokorą i uczy nas, jak być oddanymi Panu, by życie owocowało w pełni.
Pieśń.
p: Maryjo, przez Ducha Świętego napełniona, prowadź mnie tam, gdzie człowiek czeka sam. Prowadź mnie tam, gdzie Ty chcesz mnie poprowadzić, i nie pozwól mi pełnić swojej woli, ale świętą wolę Boga, jak Ty.
l: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami” – powiedział Archanioł Gabriel do Maryi - prostej dziewczyny z Izraela, wybranej jednak przez Pana. Na zewnątrz niczym nie zwracała na siebie uwagi. Jej wielkość ukryta jest w Niej samej. Jest otwarta na Boga i nic nie jest w stanie odwrócić Jej od zasłuchania się w Słowo Boże, objawione w Starym Testamencie. Duch Ojca i Syna znajduje w Niej szczególne upodobanie. Pokój serca przenika codzienność Jej życia. Maryja cieszy się obecnością Boga o odkrywa Jego bliskość. Ona na tej drodze nie chce być sama, pragnie, byśmy wraz z Nią odkrywali Trójjedynego Boga.
Pieśń.
l: I stało się Maryja wypowiada słowa: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według Twego słowa”. Tak oto oddaje Ona siebie samą do wyłącznej dyspozycji Pana. Wypowiada swoje ludzkie „tak” i zgadza się zostać Matką Syna Bożego. W całkowitej wolności poddaje swoją wolę Jezusowi i oddaje się do Jego dyspozycji. W Jej oddaniu nie ma cienia wątpliwości, czy też jakiegoś ludzkiego powątpiewania. Ona uznała Jezusa za swego Pana, oddała do jego dyspozycji wszystko, czym jest, aby Jezus mógł panować w Niej i przez Nią w otaczającym Ją świecie. Za przykładem Maryi, wpatrując się w Jezusa, powiedzmy Mu: „Panie Tyś moim Zbawcą, Tyś moim Panem, pozwól mi być twoim sługą”.
Pieśń.
p: Maryjo, kiedy patrzę na Ciebie, Twoje oczy mówią mi o innym świecie, a Duch Święty w mym sercu śpiewa tę pieśń: „Daj mi Jezusa, Jezusa mi daj”. Powoli łagodnie widzieć zaczynam, że Bóg to Ojciec, co miłość chce dać.
Pieśń.
l: Jeśli przyjmujesz Jezusa za swego Pana, to nie możesz odłączyć Go od Maryi, Jego i naszej Matki. Oddajmy się Jej macierzyńskiej miłości, gdyż Ona dzięki tej miłości opiekuje się braćmi Syna swego, pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na trudy i niebezpieczeństwa, póki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej Ojczyzny. W ten sposób macierzyństwo Maryi trwa w Kościele jako wstawiennicze pośrednictwo. Kościół wyraża swą wiarę w te prawdę, nazywając Maryję Orędowniczką, Wspomożycielką, Pomocnicą, Pocieszycielką. Nie lękaj się oddać siebie Maryi.
Pieśń.
l: Jaka jest w tym wszystkim rola Matki Najświętszej? Przez kogo Jezus przyszedł na ten świat? Kto wychował Pana Jezusa? Komu On był posłuszny? Wychowała Go Matka Najświętsza, Ona to własną piersią Go karmiła. Jej był posłuszny nawet w ciągu 3 lat pracy apostolskiej. Pozwolić się wychować Matce Najświętszej na wzór Pana Jezusa. Widzimy, że jasna jest rola Matki Najświętszej. Wszyscy święci wychowywali się na rękach matki Najświętszej, gdyż wszystkie łaski, które w życiu dla uświęcenia swego otrzymali przeszły przez ręce Niepokalanej Pośredniczki łask wszelkich. Starajmy się tylko być Niepokalanej, Jej całkowicie Jej. Jeżeli będziemy Jej oddani, to Ona sama poprowadzi nas do Serca Jezusowego, do Najświętszego Sakramentu do Trójcy Przenajświętszej.
p: Maryjo, oddana Panu, w zaufaniu bez końca. Służebnico pokorna, uznająca Jezusa całym swoim sercem, bez granic otwarta na Słowo. Pośredniczko wszelkich łaski za nami proś i z nami bądź na zawsze.
Pieśń.
l: Maryja, nie oczekuje połowicznych odpowiedzi. Nie zadawala się ogólnym wyznaniem wiary. Pyta, tak jak Jezus pytał Piotra: „Czy kochasz Mnie?” Piotr odpowiedział: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. W odpowiedzi na to wyznanie Jezus udzielił mu konkretnej misji we wspólnocie Kościoła – „Paś owce moje”. 
Jeśli takie pytanie postawi Ci Maryja: „Czy kochasz mnie?” jeśli odpowiesz Jej – „Ty wiesz, że Cię kocham”, to jak sądzisz, co możesz usłyszeć? Usłyszysz odpowiedź Matki: „Uczyń to, co powie ci Mój Syn”. Jej troska stanie się i twoją troską, aby i inni odkryli Jezusa jako Zbawiciela i uznali w Nim swego Pana, aby zaufali Jego słowom. To stanie się twoim wezwaniem poprzez całe twoje życie.
Pieśń.
l: Osobiste oddanie się Maryi, powiedzenie Jej w swoim sercu: „Uznaję Cię jako moją Matkę w zrodzeniu mnie do nowego życia”, oznacza przyznanie się do Jezusa jako swego Pana i Zbawcy. Uczeń Jezusa w swoim oddaniu się Maryi jako Matce, uczy się cichości i głębiej rozumie, na czym polega pokorna służba wobec swego Mistrza i Pana. W pokorze Służebnicy Pańskiej ukryta jest Jej wielkość, zaś naśladowanie Jej w tej postawie oznacza uznawanie panowania Jezusa we wszystkim i poprzez wszystko.
Pieśń.
p: O Niepokalana Maryjo, życzę Ci – a wiesz sama, że z serca – z całego biednego mego serca – życzę Ci wszystkiego, czego sobie sama życzysz; życzę Ci wszystkiego, czego Ci dzisiaj Twój Boski, lecz prawdziwy i nieskończenie Cię kochający Syn Twój Jezus życzy; życzę Ci tego, czego Ci Twój Boski Dziewiczy Oblubieniec Duch Święty dzisiaj życzy; życzę Ci, czego Ojciec Niebieski, czego cała Trójca Przenajświętsza Tobie życzy.
Cóż Ci więcej jeszcze, o moja Mamo, o moja cała Nadziejo, mam życzyć?
Życzę Ci tego, na co tylko moje biedne serce przy Twej pomocy się zdobywa, zdobyć się może, lub mogłoby się zdobyć...
Czegóż Ci jeszcze życzyć, o Pani moja, Pani świata, nieba; o Matko samego Boga?
Maleńkie to, drobne, ale Tobie miłe, co powiem:
Życzę Ci, byś jak najprędzej, jak najdoskonalej mnie posiadła – a ja Ciebie. Bym był jak najprędzej naprawdę bezgranicznie, bezwarunkowo, całkowicie, nieodwołalnie, wiecznie Twój, a Ty – moja.
I jeszcze Ci życzę, byś tak samo posiadła każde serce bijące na całej kuli ziemskiej, w całym wszechświecie i to jak najprędzej, jak najprędzej, jak najprędzej; byś tak samo posiadła serca wszystkich i każdego z osobna, którzy będą i to już od samego zarania ich życia i - na wieki. I co jeszcze?... Nie wiem...
Pieśń.
l: Jeśli powierzamy się Matce, to Maryja przyjmuje nasze oddanie, bierze nas w swoje posiadanie i prowadzi do zanurzenia w Chrystusie, ku wypełnieniu obietnicy chrztu świętego, jest przy tym całą cały czas dla nas. Jeśli my w pełni oddamy się Maryi, to Ona równie odda się nam. Skoro osoba cała należy do Maryi, przez to Maryja tez cała do niej należy. Oddanie się Chrystusowi przez ręce Maryi, to doskonałe odnowienie ślubów i obietnic chrztu świętego.
p: O Niepokalana nieba i ziemi Królowo, Ucieczko grzesznych i Matko nasza najmiłościwsza, Ty której Bóg cały porządek miłosierdzia powierzyć raczył, ja niegodny grzesznik, rzucam się do stóp Twoich kornie błagając, abyś mnie całego i zupełnie za rzecz i własność swoją przyjąć raczyła i uczyniła ze mną, wraz ze wszystkimi władzami mej duszy i ciała, i z całym mym życiem, śmiercią i wiecznością, cokolwiek Ci się podoba. Użyj także, jeżeli zechcesz, mnie całego, bez żadnego zastrzeżenia, do dokonania tego, co o Tobie powiedziano: „Ona zetrze głowę twoją”, jako też: „Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie”, abym w Twoich niepokalanych i najmiłościwszych rękach stał się użytecznym narzędziem do zaszczepienia i jak najsilniejszego wzrostu Twej chwały w tylu zbłąkanych i obojętnych duszach, a w ten sposób do jak największego rozszerzenia błogiego Królestwa Najświętszego Serca Jezusowego; albowiem gdzie Ty wejdziesz tam łaskę nawrócenia i uświęcenia wypraszasz, przez Twoje bowiem ręce wszelkie łaski z najsłodszego Serca Jezusowego na nas spływają.
Dozwól mi chwalić Cię, o Panno Przenajświętsza!
I daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim.
Pieśń.
p: W Twoje ręce Maryjo składamy dar naszego zawierzenia Panu. Ty jesteś zawsze wierna, ucz nas ufać do końca Temu, który nam pierwszy zaufał. wstawiaj się za nami u Syna Swego Jezusa.
Pieśń na zakończenie Adoracji.